Blotten (Engels ‘blotting’) is een biochemische detectietechniek. Hierbij worden eiwitten of nucleïnezuren op grond van molecuulgrootte en samenstelling van elkaar gescheiden. Specifieke moleculen worden vervolgens herkend met complementaire gelabelde stukken nucleïnezuur of antilichamen. Men onderscheidt ‘Western blotting’ (eiwitten), ‘Southern blotting’ (DNA) en ‘Northern blotting’ (RNA).